Είναι κάτι νύχτες
που έχουν κάτι από ερημιά
είναι κάτι νύχτες
σαν τα μαύρα σου μαλλιά
Πες μου τόση αγάπη
πώς την πήρε η μοναξιά
πες μου τόσο μαύρο
πώς χωράει σε μια καρδιά
Και τρελαίνομαι
πεθαίνω κι ανασταίνομαι
μόλις σε θυμηθώ
Και τρελαίνομαι
σε μια σου λέξη κρέμομαι
να μείνω ή να χαθώ
Είναι κάτι μέρες
που τις πήρε η συννεφιά
Είναι κάτι μέρες
που έχουν λιώσει σαν κεριά
Ντύθηκα κι εγώ
με το δικό μας χωρισμό
ντύθηκα και πάω
από θλίψη να χαθώ
Και τρελαίνομαι
πεθαίνω κι ανασταίνομαι
μόλις σε θυμηθώ
Και τρελαίνομαι
σε μια σου λέξη κρέμομαι
να μείνω ή να χαθώ
Στίχοι: Σοφια Βοσσου
Μουσική: Σοφια Βοσσου
Πρώτη εκτέλεση:Σοφια Βοσσου&Στεφανος
12 σχόλια:
αν αξίζει να θυμάσαι και να τρελένεσαι απο αυτό κάντο. διαφορετικά προχώρα παρακάτω...
Μην πεθαίνεις ακόμα...
κι αν πεθαίνεις...ανα-στήσου!
Έλα μια βόλτα σε προκαλώ και προσκαλώ!
για την πρασινη κλωστη...
τι αξιζε ?
ημουν εκει και ξερω καλα
και γι'αυτο τρελαινομαι ...
μα ετσι κι αλλοιως
προχωραω παρακατω...
καλη σου μερα
θα αποδεχτω την προσκληση σου για σημειωμα ιδιοχειρο
για την γατουλα-τιγρη ....
μην ξεχνιομαστε κιολας
καλε
δεν πεθαινω...
που λεει ο στοιχος ...
νομιζω ομως
οτι καταλαβαινεις
θα αποδεχτω την προκληση-προσκληση
σιγα την προκληση!!!
ζητα μου κατι πιο δυσκολο!!!!!!
η βροχή γύρω σου για μια ανάσα...
...ζευγάρι θα γίνει μ' ένα δάκρυ
θα κυλήσει...
...κι ύστερα θα καθαρίσει...
καλησπέρα...
φιλιά βρόχινα...
νοιωθω οτι ανακαλυψα κατι εδω
θα ξαναρθω...
Τεμπελιάζεις κύριος?
Αργείς!
για την Νεραιδα ...
μου θυμισες μια εικoνα
μια σκηνη απο την ταινια
Blade Runner
εκει προς το τελος
οπου μια ρεπλικα-πολεμιστης
πεθαινοντας
-τελειωνει ο χρονος του -
λεει για τα δακρυα του
πως θα ενωθουν με την βροχη
και θα χαθουν
για παντα....
την εχεις δει την ταινια αυτη?
Καλησπεριζω σε
για τον etalon
Καλως να οριζεις ...
για την γατουλα-μανουλα...
μην μ'αποκαλεις τεμπελη
και μου σπας το ηθικο ...
-το ξερεις το ασμα ?-
μπαααα εισαι μικρη!!!!
ψαχνω να βρω
παλια γραπτα
μου αρεσε η ιδεα σου
παλια στοιχακια ...
Α! Δεν θα το επαναλαβω αφεντρα
-ξυπνησε η τιγρης μεσα σου
σε φιλω
καλο σου απογευμα
την έχω δει την ταινία ναι...
...χάνονται η βροχή και τα δάκρυα, λες; μαζί είναι και γίνονται μια ουσία καινούργια που κυλάει...
...και πάει...
και κυλάει...
φιλιά βρόχινα...
χανονται ...
δεν νομιζω οτι μενει
τιποτα ...
καλο σου βραδυ
ανοιξιατικο
και ελφρα βροχερο!
Δημοσίευση σχολίου